Van zaterdag 26 september tot zaterdag 28 november presenteert de Houtrustkerk in Den Haag de groepstentoonstelling ‘Continous Diversity’ , met werk van Natasja van Kampen, Martin Pot, Ewoud van Rijn, Frans Verschoor, Marcel Wesdorp en Hans Wilschut.
Het vertrekpunt van deze expositie is het thema ‘Landschap en Architectuur’ . Niet alleen als fysieke omgeving, maar ook als mentale, maatschappelijke en historische ruimte. De verschillende kunstenaars onderzoeken vanuit hun individuele praktijk de relatie tussen mens, plaats, herinnering en verbeelding. In deze tijd van maatschappelijke veranderingen en historische herwaarderingen zijn vragen over identiteit en gemeenschap meer dan noodzakelijk. Vragen stellen betekent ook gesprek voeren; eind oktober zullen diverse sprekers het woord voeren over deze thematiek. Meer informatie volgt.
De opening vindt plaats op 26 september om 15.00 uur; Predikant Karl van Klaveren zal het openingswoord verzorgen. Openingswoord Continuous Diversity
Natasja van Kampen
Natasja van Kampen maakt voornamelijk tekeningen waarin ze de politieke ruimte verkent en die in relatie ziet met de werkelijke ruimte. Gesprekken rondom smetteloos witte ronde vergadertafels leiden tot oorlogen en op eilanden waar gevangenissen zijn gebouwd floreert de natuur bij gebrek aan toeristen en vervuiling. Een eenzaam en sereen huis op een open vlakte blijkt de residentie te zijn van Osama Bin Laden. Haar paradoxale werk zit vol beeldvondsten en kwinkslagen die een scherpe kritische blik op het wereldtoneel niet verhullen maar versterken.
‘Het Huis van Osama Bin Laden’, 2021, inkt en aquarelverf op papier, 104x150,5cm
In Abbottabad, Pakistan stond het huis van Osama Bin Laden, waar hij de laatste 6 jaar van zijn leven heeft doorgebracht met zijn familie. Hij heeft het huis nooit meer verlaten totdat hij daar gedood werd.
Martin Pot
Verbindend thema in mijn werk is de verblijvende, wonende mens in de natuurlijke en/of artificiële omgeving; vrij vertaald: hoe bewonen wij de aarde, wat is onze plek? Hoe verhoudt deze plek zich tot de architectuur, hoe geven wij onze aanwezigheid vorm, hoe concreet kan/moet dit zijn, hoe inert of fluïde, hoe aanwezig of tastbaar? Wat vraagt dit van onze verbeelding?
‘pressure layers', mixed media, houtskool, inkt, 26x53 cm in lijst
Ewoud Van Rijn
In mijn werk nemen de thema's spiritualiteit, mythe en religie een vaste plaats in binnen een surrealistisch kader.
Tijdens deze tentoonstelling laat ik werk zien dat geïnspireerd is door André Breton's tekst 'Arcane 17' (1944) waarin hij oproept tot een 'female future'. In het getoonde werk neemt het goddelijke vrouwelijke symmetrische, caleidoscopische en transparante vormen aan ontstaan volgens de surrealistische principes van collage en automatisme. Zij banen zich een weg tussen het ontstaan en het toekomende, vanuit een gedreven archeologisch onderzoek.
Goddess Worship 1t/m4, 2021, litho op 225 gms Arches, 45x32,5 cm. in lijst
Goddess Worship is een serie kaleidoscopische silhouetbeelden ontleend aan Marija Gimbutas' 'The Gods and Goddesses of Old Europe'
Frans Verschoor
In de westerse cultuur ervaren we tijd als lineair en ruimte als niet-lineair. Ruimte en tijd manifesteren zich aan ons als afzonderlijke entiteiten. Hoewel het gemakkelijk te begrijpen is dat ze met elkaar samenhangen, is het voor onze hersenen lastig om ze in één geïntegreerde voorstelling te vatten. Frans Verschoor legt deze twee entiteiten vanuit honderden foto's in één enkel beeld vast, waaruit Verschoor de herinnering van een plek binnen de ruimte/ tijdsbeleving niet koppelt aan dat ene beeld, maar als een gebeurtenis dat uit meerdere lagen bestaat.
Tussen 2008 en 2023 fotografeerde ik, aanvankelijk zonder vooropgezet plan, telkens dezelfde plek. In de loop der jaren groeide dit uit tot een reeks van meer dan 300 opnamen. Van elke foto is slechts een smalle rand zichtbaar, waardoor een denkbeeldige tunnel ontstaat
[…] (uit tweeluik), 2023, inkjet op Bariet papier, 2*120x160 cm. verlijmd op aluminium
Marcel Wesdorp
De essentie van het werk van de Rotterdamse kunstenaar Marcel Wesdorp ligt in het creëren van computergegenereerde, virtuele landschappen waarin tijd, leegte en de innerlijke beleving van de mens centraal staan. Door te werken in subtiele grijstinten of ingetogen kleurnuances roept hij een gevoel van serene afzondering op.
Zijn films en animaties bewegen zich daarnaast traag, waardoor de traagheid niet de vertraging van een echt camerabeeld is, maar een bewust gekozen traagheid, waardoor de kijker wordt gedwongen om stil te staan bij kleine veranderingen in het kunstmatige landschap en de eigen manier van kijken.
Untitled World, 2015, Inkjet op Bariet papier, 60x86 cm, verlijmd op aluminium in lijst
Hans Wilschut
Hans Wilschut onderzoekt in zijn werk hoe de mens betekenis geeft aan zijn omgeving, en hoe diezelfde omgeving onze blik, ons gedrag en ons gevoel van plaats vormt.
Het werk dat ik toon, Refuge, richt de blik op de mensen achter een stedelijke ramp: bewoners die van het ene op het andere moment hun huis en zekerheid verloren. Het vraagt om empathie voor levens die zich noodgedwongen verplaatsen tussen tijdelijke en kwetsbare plekken.
Door leegte en menselijke aanwezigheid naast elkaar te plaatsen, maakt Refuge zichtbaar wat verlies, ontheemding en onzekerheid betekenen voor een gemeenschap en voor de stedelijke omgeving waarin zij leeft.
Refuge Sao Paulo Brazilië, 2020, archiefprint, 2*130x17cm, verlijmd op dibond in lijst
ROTTERDAM ART WEEK | 3×3: MARCEL WESDORP & REINIER VAN HOUDT
I Wish I Couldn’t Lie | Presocratic Landscapes
Three film environments by Marcel Wesdorp & Reinier van Houdt
V2_Lab for the Unstable Media
Friday 27 March 19:00 - 22:00 | Saturday 28 March 19:00 - 22:00 | Sunday 29 March 13:00 - 17:00
I Wish I Couldn’t Lie – Presocratic Landscapes presenteert drie filmomgevingen waarin virtuele landschappen zich ontvouwen door middel van beeld en geluid.
In Wesdorps langzame films wordt de virtuele camera het observerende oog, dat de kijker in een meditatief tempo door deze omgevingen leidt. Naarmate het landschap zich geleidelijk ontvouwt, verschuift de aandacht van het herkennen van objecten naar het ervaren van de handeling van het kijken zelf. De landschappen bevinden zich ergens tussen waarneming en verbeelding.
De geluidsomgevingen van componist Reinier van Houdt begeleiden de films als een gids door de tijd. Voor de film The End and the Beginning of Time uit 2025 creëerde Van Houdt een compositie gebaseerd op gegevens over de aanwezigheid en afwezigheid van mensen, verzameld op verschillende locaties over de hele wereld. Elke aanwezigheid wordt vertaald in een muzikale toonhoogte, waardoor langzaam verschuivende 'koren' van tonen ontstaan die zich in cirkelvormige patronen over elkaar heen bewegen.
Gedurende elk van de drie dagen hanteren Marcel Wesdorp en Reinier van Houdt een andere aanpak bij het tonen van de presocratische landschappen.
Dichter en componist Samuel Vriezen is als speciale gast te gast en zal voorlezen uit zijn recente dichtbundel Harmonie der scheuren.
V2_Lab for the Unstable Media | Eendrachtsstraat 10 | 3012 BN Rotterdam | 010 2067272
DOCUMENTS
I WISH I COULDN'T LIE A text about Presocratic Landscapes – three film environments by Marcel Wesdorp & Reinier van Houdt
Photos by Flo Verhulst, Maria Ikonomopoulou and Tamara Laaper
